Categorie: "Recensies"

Open Season, open deur

Open SeasonIn Amerika is er de laatste tijd wat commotie over de infantiliteit en eenvormigheid van Amerikaanse animatiefilms. "De animatie-industrie is gegijzeld door een 8-jarig jongetje", schrijft The Boston Globe, daarmee aangevend dat het erop lijkt dat elke animatiefilm geschikt moet zijn voor kleine kinderen. Er zijn uitzonderingen – zoals Corpse Bride en A Scanner Darkly – maar de meeste Amerikaanse animatiefilms lijken maar één doel te hebben: tegemoet komen aan de wensen van die achtjarige knulletjes. En die zijn dol op dieren die praten, winden laten en snoep eten. Onder de geestige kop ‘Is Th-Th-That All, Folks?’ concludeert The New York Times eigenlijk hetzelfde. De krant stoort zich vooral aan de gelijkenis van al die cg-films.

Teleurstellend

"Gezeur", dacht ik vanavond nog opgewekt, en vol goede moed stapte ik naar de bioscoop om Open Season te bekijken. Over The Hedge was ook met veel kritiek ontvangen, net als Cars, en beide films vond ik toch erg leuk. Ik verwachtte hetzelfde bij Open Season. Maar nee. Ditmaal kwam ik teleurgesteld naar buiten. En zelfs een beetje boos. De schrijvers van The Boston Globe en The New York Times hebben gelijk. Het is allemaal hetzelfde laken en pak. Open Season hoef je niet te zien.

Over the Hedge is een giller!

Over the HedgeMisschien ging ik afgelopen weekeinde met een laag verwachtingspatroon naar Over the Hedge. Maar dat was ten onrechte. Vooral in de tweede helft van de film zat ik hardop te lachen – en nee, ik was niet de enige: de hele zaal vermaakte zich opperbest. Over the Hedge is gewoon een heerlijke film! En dat zeg ik triomfantelijk, want ik had het niet verwacht. Van DreamWorks vind ik de Shrek-films geniaal, maar de rest (Shark Tale, Madagascar) stelde me eigenlijk een beetje teleur. Maar Over the Hedge is andere koek: het is lekker tranen-met-tuiten lachen, net als Shrek 2. Ofwel: ga ‘m zien!

Cars vervreemdt een beetje

CarsEindelijk draait-ie dan: Cars. Misschien heb je hem afgelopen weekeinde al gezien. Cars was de animatiefilm waarnaar reikhalzend werd uitgekeken… maar maakt de film alle hooggespannen verwachtingen ook waar?

Wat mij betreft niet helemaal. Ofschoon de film een lust voor het oog is, merkte ik dat mijn aandacht op een aantal momenten toch wat verslapte. De grote manke van Cars is gek genoeg het verhaal. Dat is verwonderlijk, want Pixar werd nu juist altijd geprezen vanwege haar ‘storytelling’-kwaliteiten. Maar Cars moet het eigenlijk hebben van de sublieme animatie (en die is ook ècht fantastisch); niet van innemende karakters, een intrigerend verhaal of een knap plot.

Hoodwinked: animatie met ruimte voor improvisatie

HoodwinkedHoodwinked draait vanaf deze week in de Nederlandse bioscopen. Helaas is de release beperkt: in de meeste steden draait de film alleen ‘s middags. Een vreemde keuze, want de film draait bovendien alleen in het Engels. Voor kinderen is een middagrelease goed, maar had er een nasynchronisatie moeten zijn. Volwassenen zijn blij met de originele versie, maar gaan liever niet ‘s middags naar de bioscoop. Ofwel: Hoodwinked valt tussen de wal en het schip. Dat de film ook nog eens niet zo beste recensies krijgt in de Nederlandse pers, maakt het er niet beter op.

Charmes
De vraag is: hebben die recensenten gelijk? Is Hoodwinked een matige film? Wat mij betreft niet. Het probleem is alleen dat de meeste recensie-schrijvers alle animatiefilms over één kam scheren. Films als Shrek en Finding Nemo zijn de standaard, en de rest moet zich daarmee kunnen meten. Maar dat is natuurlijk raar. Het is alsof je Lord of the Rings (een mega-productie van honderden miljoenen) vergelijkt met Evil Dead (een low-budget horrorfilm gemaakt door een handjevol mensen in een boshut). Natuurlijk steekt Evil Dead schril af tegen Lord of the Rings, qua ‘production value’. Maar Evil Dead is desondanks een film met zijn eigen charmes. En zo geldt dat ook voor Hoodwinked.

Scrat steelt de show in Ice Age 2

The MeltdownScrat heeft Ice Age 2 gered. Aan die indruk ontkwam ik niet, toen ik de film gisteravond in een volgepakt Pathé-theater zag. Door de hele film heen werd veel gelachen, maar het leek wel of het publiek opveerde op de momenten dat de kleine sabeltandeekhoorn in beeld kwam. De lachsalvo’s waren harder, en bij Scrat werd zelfs geklapt.

Animatie-Bean op dvd

Mr BeanGisteren liep ik in de Albert Heijn tegen iets onverwachts op: dvd’s met de animatieserie van Mr Bean. Uiteraard kon ik het niet laten liggen, en dus toog ik met een Bean-dvd tussen de bleekselderij en de halfvolle melk naar de kassa…

Mr Bean leidt al een tijdje een tweede leven als tekenfilmfiguur, al is dat de meeste mensen in Nederland ontgaan. Misschien dat daar verandering in komt nu een deel van de 52 afleveringen van de tekenfilmserie ook in Nederland verkrijgbaar is op dvd; ze liggen dus zelfs in het schap van de Albert Heijn. Hier maar meteen een bespreking!